Hoera, ik ben een labbekak!

Dankzij Hans de Boer, de nieuwe voorzitter van de werkgeversvereniging VNO-NCW weet ik nu wat ik ben: een labbekak. Ik vind het wel een leuk woord. Labbekak. ’t Is weer eens wat anders dan het politiek correcte ‘uitkeringsgerechtigde’ wat je alleen met een uiterst zorgvuldige articulatie fatsoenlijk je strot uit krijgt. ‘Labbekak’ bekt veel lekkerder.

Hoera, het is april!

Nee, deze kop is geen fout. Ik weet dat het allang mei is, maar ik ben toch heel erg blij met april. April is de maand waarin zowel mijn moeder als ikzelf jarig zijn. April is de maand waarin de krentenboom in onze voortuin uitbundig bloeit en ik – ondanks mijn hooikoorts – dag na dag geniet van alle groeiende, bloeiende en stralende struiken, bloemen en bomen.

Hoera, er is nog dagbesteding genoeg!

Ondanks alle alarmerende berichten over bezuinigingen in de zorg, heb ik gemerkt dat niet overal de snoeischaar is gebruikt. De Wajong is afgeschaft, alle tegemoetkomingen zijn verdwenen, huishoudelijke hulp is een luxe en geen noodzaak, oudere mensen kunnen niet meer in een verzorgingshuis wonen, mantelzorgers raken zwaar overbelast… Te veel om op te noemen. Er is gelukkig één positief punt: er is nog dagbesteding genoeg! Maar of ik daar nu zo blij mee ben?

Hoera, het leger wil Maarten tòch hebben!

Maarten is 17 jaar geworden. Hij vindt het zelf niet erg bijzonder, maar ik kijk er anders tegenaan. Hij wordt groot! Dat is een saaie opmerking, ik weet het, maar het is echt waar. Hij is in korte tijd niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk groot geworden en oogt bijna volwassen. Als ik dat zeg, haalt hij zijn schouders op. Het zal wel. Dat gezeur van moeders toch altijd. Tot er een verrassende brief komt van het Ministerie van Defensie. 

Hoera, Mark is een duizendpoot!

Studeren, de roeiclub, mantelzorg voor mij en zijn broers en o ja, ook nog af en toe ontspannen – Marks dagen zijn meer dan gevuld en mogen van hem wel dertig in plaats van 24 uren tellen. Binnenkort heeft hij nog meer uren in een etmaal nodig, want de gemeente heeft eens goed naar mijn bijna-aflopende indicatie voor huishoudelijke hulp gekeken en er is wat ontdekt: Mark is 20 jaar. En dat betekent dat hij in staat wordt geacht in zijn eentje onze complete huishouding te doen.