Hoera, het CAK maakt excuses!

Ja, het staat er echt: ‘Ten slotte bieden wij u onze excuses aan voor de frustraties die u in verband met de procedures voor de Wtcg 2012 heeft ervaren.’ Na twee of drie keer excuses in een voorafgaand telefoongesprek heb ik nu een brief met eveneens excuses in mijn handen. En niet alleen dat, na alle gedoe is de Wtcg-uitkering over 2012 eindelijk aan Maarten toegekend. Dat verbaast me niets, want hij heeft er gewoon recht op. Maar die excuses verbazen me wel. Het woord ‘sorry’ bestaat haast niet meer en nu krijg ik zomaar uitgebreid excuses van een overheidsinstantie. Leuk!

Hoera, we zijn niet bom!

??? We zijn niet bom? Nee, we zijn niet bom! Het is een geliefd zinnetje als het om dyslexie gaat: ik ben niet bom – oftewel, dankzij het veel voorkomende ‘gebruik’ bij dyslectische mensen om letters om te draaien: ik ben niet dom. En dat mogen we zo langzamerhand wel van de daken schreeuwen! Mensen met een vlekje zoals dyslexie, autisme, adhd of wat dan ook zijn niet per definitie dom.

Hoera, we hebben een goede vriend!

Een gezin als het onze is behoorlijk eenzaam. Weinig vrienden kunnen de constante druk van autisme, astma, probleem hier en probleem daar voor langere tijd aan en vrijwel iedereen haakt af. Wij hebben zelf geen keus. We moeten leven met wie we zijn en hoe we zijn. Regelmatig heb ik contact met andere vrouwen zoals ik en daar zie ik hetzelfde patroon. Wij hebben tenminste nog het grote geluk dat mijn ouders niet alleen fijne ouders maar ook een geweldige opa en oma zijn.

Hoera, de klachtencommissie luistert echt!

Stijf van de spanning leest Mark zijn ‘speech’ nog eens. En nog eens. Vanmiddag gaat hij naar de klachtencommissie en worden de problemen in zijn carrière op de Pabo besproken. Mark neemt zich voor om zakelijk, duidelijk en sterk te zijn. Ikzelf kan helaas niet mee, maar gelukkig is daar opa – de grote vriend van de drie jongens op wie ze altijd kunnen bouwen & vertrouwen.

Hoera, Arjen weet hoe laat hij naar school moet!

(of toch niet?!?!?!?)

Tijdens Marks te korte carrière op de Pabo hing er een A4’tje op het prikbord in de keuken. Daarop stond voor de hele periode (een studiejaar in het hbo kent vier perioden) het lesrooster. Handig en overzichtelijk. Bij Arjen gaat het iets anders. Er staat op internet wel iets wat een rooster wordt genoemd, maar o wee de student die zich op grond van dat overzicht al dan niet op school vertoont. Hij of zij is regelmatig te laat, te vroeg, geheel afwezig of juist als enige aanwezig.