Hoera, ik staak!

Er wordt vaak actie gevoerd tegenwoordig. Tegen bezuinigingen en voor meer loon en betere arbeidsvoorwaarden. Het uiterste middel is dan in veel gevallen staken. Lijkt me leuk, ga ik ook doen! Dit is een verslag van mijn ervaringen als staker.

Hoera, ik ga solliciteren!

Beste medewerk(st)ers van de gemeente waar ik woon. Omdat wij de laatste maanden heel veel met elkaar corresponderen en mailen, heb ik het gevoel dat ik jullie al behoorlijk goed ken. Beroepsmatig natuurlijk, dat spreekt voor zich. Volgens mij zou ik heel goed in jullie team passen, daarom stuur ik bij deze een open sollicitatie. De belangrijkste kwalificatie bezit ik in grote mate: ik ben ont-zet-tend goed in verhaaltjes verzinnen.

Hoera, ik ben een labbekak!

Dankzij Hans de Boer, de nieuwe voorzitter van de werkgeversvereniging VNO-NCW weet ik nu wat ik ben: een labbekak. Ik vind het wel een leuk woord. Labbekak. ’t Is weer eens wat anders dan het politiek correcte ‘uitkeringsgerechtigde’ wat je alleen met een uiterst zorgvuldige articulatie fatsoenlijk je strot uit krijgt. ‘Labbekak’ bekt veel lekkerder.

Hoera, het is april!

Nee, deze kop is geen fout. Ik weet dat het allang mei is, maar ik ben toch heel erg blij met april. April is de maand waarin zowel mijn moeder als ikzelf jarig zijn. April is de maand waarin de krentenboom in onze voortuin uitbundig bloeit en ik – ondanks mijn hooikoorts – dag na dag geniet van alle groeiende, bloeiende en stralende struiken, bloemen en bomen.

Hoera, er is nog dagbesteding genoeg!

Ondanks alle alarmerende berichten over bezuinigingen in de zorg, heb ik gemerkt dat niet overal de snoeischaar is gebruikt. De Wajong is afgeschaft, alle tegemoetkomingen zijn verdwenen, huishoudelijke hulp is een luxe en geen noodzaak, oudere mensen kunnen niet meer in een verzorgingshuis wonen, mantelzorgers raken zwaar overbelast… Te veel om op te noemen. Er is gelukkig één positief punt: er is nog dagbesteding genoeg! Maar of ik daar nu zo blij mee ben?